Τα χωριά του Παρνασσού

Το ελατοσκέπαστο βουνό, από τα ψηλότερα και διασημότερα της Ελλάδας, έχει καθιερωθεί στη συνείδηση των ταξιδιωτών ως ο απόλυτος χειμερινός προορισμός. Η κοντινή απόσταση από την πρωτεύουσα οδηγεί στο άρτιο χιονοδρομικό του κέντρο χιλιάδες λάτρεις του χιονιού. Στις πλαγιές του μυθικού βουνού πανέμορφα χωριά, φωλιασμένα στο αλπικό τοπίο, χαρίζουν απλόχερα στους τυχερούς επισκέπτες τη ζεστή φιλοξενία, τη μακραίωνη ιστορία και τη γνήσια ρουμελιώτικη παράδοση.

Η σταρ…

Αναμφισβήτητα, το «δυνατό χαρτί» του Παρνασσού είναι η Αράχοβα. Χτισμένη πάνω σε πέντε λόφους, σε 1.000 μέτρα υψόμετρο και μόλις 160 χλμ. από την Αθήνα, η βασίλισσα του χιονιού θεωρείται το διασημότερο χειμερινό θέρετρο της Ελλάδας. Κοσμικοί, λάτρεις των χειμερινών σπορ και της φύσης, αλλά και όσοι θέλουν απλώς να ζήσουν το «μύθο» της, δίνουν κάθε χρόνο το ραντεβού τους εδώ. Στο μπαλκόνι του Παρνασσού!

Παραδοσιακοί ξενώνες αλλά και υπερπολυτελή σαλέ θα σας αποφορτίσουν από την υπερδραστηριότητα της ημέρας, ενώ στα παραδοσιακά ταβερνάκια θα γευτείτε την πλούσια τοπική γαστρονομία δίπλα στο αναμμένο τζάκι. Και φυσικά, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε την πεμπτουσία της παραδοσιακής γεύσης της Αράχοβας που ακούει στο όνομα «φορμαέλα». Αυτό το ιδιαίτερο τυρί –με ονομασία προέλευσης κατοχυρωμένη από την Ευρωπαϊκή Ένωση– που λιώνει στο στόμα εκτοξεύει το γευστικό σας αισθητήριο στον… έβδομο ουρανό!

Και οι… αντιστάρ

Αγόριανη

Χωρίς να έχει τίποτε να ζηλέψει από τη διάσημη γειτόνισσά της, η Αγόριανη τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται τουριστικά με γοργούς ρυθμούς, κερδίζοντας το δικό της πιστό κοινό σε όσους αποζητούν τη χαλάρωση, την ηρεμία της φύσης και τον καθαρό βουνίσιο αέρα που σκορπάει το ελατόδασος που την περιβάλει. Χτισμένη σε υψόμετρο 900 μ. πάνω σε επτά μικρούς λόφους (εξού και το σύγχρονο όνομά της Επτάλοφος) φημίζεται για τα μεγάλα ύψη χιονιού το χειμώνα και τα δροσερά της καλοκαίρια. Στην πλατεία του χωριού, κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια, θα γευθείτε τα τοπικά εδέσματα και τις ξακουστές πίτες, καθώς απολαμβάνετε την πανοραμική θέα στις δασωμένες πλαγιές του Παρνασσού και τον κάμπο της Λιλαίας.

Αν όμως έχετε όρεξη για δράση – το σκι θεωρείται αυτονόητο – ακολουθείστε, με αφετηρία την πλατεία το διεθνές μονοπάτι Ε4 που σας οδηγεί σε τρεις περίπου ώρες στους Δελφούς. Μικρότερες, αλλά εξίσου όμορφες, πεζοπορίες είναι προς τις πηγές του Μπουτζούρη και του Μελιχώβου, το ψηλό καταρράκτη της Μάτεσης, τους νερόμυλους, τα πολλά ξωκλήσια της περιοχής… Μια επίσκεψη επιβάλλεται στο Κωρύκειον Άντρον, από τα πλέον αξιοθαύμαστα σπήλαια της χώρας, όπου εικάζεται ότι καθόταν η Πυθία προτού κατεβεί στο Μαντείο των Δελφών για να δώσει τους χρησμούς της.

Αμφίκλεια

Ο διατηρητέος οικισμός, ριζωμένος στις υπώρειες του Παρνασσού, για πολλά χρόνια αποτελούσε απλά ένα «πέρασμα» προς το χιονοδρομικό κέντρο που απέχει ελάχιστα χιλιόμετρα. Τελευταία, όμως, η περιοχή προσελκύει ολοένα και περισσότερο ποιοτικό τουρισμό, οικογένειες αλλά και φυσιολάτρες που δεν τους «εκφράζει» ο κοσμικός χαρακτήρας της Αράχοβας. Η μοναδική θέα στον κάμπο που διασχίζει ο Κηφισός ποταμός, τα παλιά αρχοντικά με τις θολωτές αυλόπορτες και τις λουλουδιασμένες αυλές, οι πετρόχτιστες βρύσες, τα στενά σοκάκια που οι ντόπιοι ονομάζουν στριμούλες, τα ιδιαίτερα μουσεία της και τα αποκριάτικα ρουμελιώτικα έθιμα που αναβιώνουν μέχρι τις μέρες μας, προσφέρουν στους επισκέπτες όμορφες εικόνες και μοναδικές εμπειρίες.

Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τον περιφερειακό δρόμο, που διασχίζει την πόλη από ψηλά για μια πανοραμική θέα της περιοχής∙ επισκεφθείτε το σιδηροδρομικό σταθμό με τις παλιές άμαξες του ΟΣΕ αλλά και την αρχαία ακρόπολη της Αμφίκλειας στην πλαγιά του βουνού∙ περιδιαβείτε τα γραφικά σοκάκια του παλαιού οικισμού∙ ξαποστάστε στην πλακόστρωτη κάτω πλατεία, προτού ξεκινήσετε την περιήγησή σας στο μοναδικό στην Ελλάδα Μουσείο Άρτου (εδώ θα μάθετε τα πάντα για την ιστορία, τα είδη και τους κύκλους παρασκευής του ψωμιού), στο Μουσείο Επαγγελμάτων, με πλούσια συλλογή από αντικείμενα του παρελθόντος (εργαλεία, σκεύη, υφαντά), στη Βιβλιοθήκη, στο Μουσείο «Ακαδημαϊκός Γεώργιος Λ. Σκλαβούνος».

Η περιοχή γύρω από την Αμφίκλεια είναι γεμάτη εκκλησιές και προσκυνήματα. Η ιστορική Ιερά Μονή Δαδιού (18ος αι.), το μεσαιωνικό ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη Ριγανά με τις σπάνιες τοιχογραφίες και το εκκλησάκι της Αγίας Ιερουσαλήμ χτισμένο σε μια σπηλιά είναι αυτά που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε.

http://www.visitgreece.gr

Read More

Ναύπακτος: H πόλη με την ιστορική λάμψη

Χτισμένη στους πρόποδες της Πίνδου, ανάμεσα στο Αντίρριο και τις εκβολές του ποταμού Μόρνου, η Ναύπακτος, μία από τις ομορφότερες πόλεις της Αιτωλοακαρνανίας, μαγεύει με τις ειδυλλιακές ακρογιαλιές, που αγναντεύουν τα ήρεμα νερά του Κορινθιακού κόλπου, με τη βουνίσια της γοητεία, που κυκλώνει τον παράδεισο της ορεινής Ναυπακτίας, και με τη μεγάλη της ιστορία, που αντικατοπτρίζεται στα σπουδαία της μνημεία.
Απολαμβάνει την αγκαλιά του Κάστρου, που τα τείχη του κατηφορίζουν μέχρι τον Κορινθιακό κόλπο, όντας μία γραφική πόλη με γειτονιές ζεστές και φιλόξενους κατοίκους. Ένας ιστορικός τόπος που υποδέχεται τους επισκέπτες του χειμώνα καλοκαίρι στα ορεινά του μέρη με τα πυκνά δάση, τα παραδοσιακά χωριουδάκια και τις παραλίες με τα κρυστάλλινα νερά.
Φτάνοντας στη Ναύπακτο, τις πρώτες εντυπώσεις κερδίζουν οι άνετοι δρόμοι, σκιασμένοι με πλατύφυλλα πλατάνια, οι παραδοσιακές γωνιές και ένα πλήθος ανθρώπων κάθε ηλικίας να απολαμβάνουν ανέμελοι τη λιακάδα στα υπαίθρια εστιατόρια και καφέ, δίπλα στη θάλασσα.



Η αγαπημένη πόλη των Ενετών και των Τούρκων κατακτητών, που την ονόμαζαν «Λεπάντο» και «Ενεβαχτέ», αντίστοιχα, φημίζεται για την καλοδιατηρημένη ακρόπολή της, μοναδική σε κατασκευή σε όλη την Ευρώπη, καθώς διαθέτει πέντε αμυντικές ζώνες, που φτάνουν μέχρι το λιμάνι. Είναι από τις λίγες πόλεις της Ελλάδας που επέζησε 30 αιώνες μέσα από την πολυτάραχη ιστορία της.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου, ένα από τα ωραιότερα της Ευρώπης, βρίσκεται στην κορυφή του λόφου σε σχήμα πυραμίδας και δεσπόζει στην πόλη. Η θέα από την κορυφή του προς τη θάλασσα, όπου υψώνεται εντυπωσιακή η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, είναι μοναδική.
Οι μεγαλοπρεπείς οχυρώσεις της Ναυπάκτου, που οφείλονται σε διαδοχικές κατασκευαστικές φάσεις και κλιμακώνονται από την αρχαιότητα έως και την τουρκοκρατία, παρά τις καταστροφές και φθορές που έχουν υποστεί αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά και καλοδιατηρημένα παραδείγματα φρουριακής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα.



Υπολείμματα αρχαίων τειχών βρίσκονται και σήμερα στη μεριά της θάλασσας και στη δυτική πλευρά, ενώ το πιθανότερο είναι το κάστρο να μην είχε τη σημερινή του μορφή με τα πέντε διαζώματα, μιας και αυτή τη μορφή την έλαβε κυρίως κατά τη βενετική κυριαρχία. Το μαγευτικό θέαμα του επιβλητικού κάστρου αποκτά άλλη διάσταση τη νύχτα, φωτισμένο με τους προβολείς, που το κάνουν να ξεχωρίζει από μακριά και καλωσορίζει τους επισκέπτες της πόλης.
Ο ορεινός όγκος της Βαράσοβας έχει κηρυχθεί ως τόπος ιστορικός και ιδιαίτερου φυσικού κάλλους αν και οι εκκλησίες, οι μονές και τα ασκηταριά της εποχής του Βυζαντίου, που αναπτύχθηκαν στις δυσπρόσιτες πλαγιές της Βαράσοβας, σήμερα είναι όλα ερειπωμένα. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου είναι του 11ου αι. και παρουσιάζει μεγάλο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, καθώς είναι σχεδιασμένος με έντονη την αίσθηση της ισορροπίας και κατασκευασμένος με επιμέλεια και καλαισθησία και διατηρεί μέχρι σήμερα, μέσα από τα ερείπια του, την αρμονική σύνδεση γραμμών, γωνιών και τόξων. Λόγω της επιβλητικής δόμησης και του μεγάλου μεγέθους φαίνεται να ήταν πνευματικό και καθοδηγητικό κέντρο της περιοχής.
Ανάμεσα στις παραδοσιακές συνοικίες με τις λουλουδιασμένες αυλές και τα πλακόστρωτα καλντερίμια, κανείς θα συναντήσει τον καλοδιατηρημένο Πύργο της οικογένειας Μπότσαρη, ένα εντυπωσιακό κτίριο του 15ου αι., που σήμερα έχει μετατραπεί σε ιδιωτικό μουσείο, και το ρολόι-κωδωνοστάσιο της πόλης, κατασκευής του 1914. Οι φουντωτές βουκαμβίλιες και τα πολύχρωμα λουλούδια που στολίζουν τους πέτρινους τοίχους πλημμυρίζοντας τις φιλόξενες γειτονιές με κάθε λογής χρώματα κι αρώματα δημιουργουν αναμνήσεις που χαράσσονται ανεξίτηλα στο μυαλό.



Τα υπόλοιπα αρχοντικά και τα καπετανόσπιτα, μιας πόλης που μαρτυρά σε κάθε βήμα τη στενή της σχέση με το υγρό στοιχείο, εντυπωσιάζουν και γοητεύουν. Στο «Γρίμποβο», στη συνοικία με το «πολύ νερό», όπως ερμηνεύεται από τους ντόπιους, θα βρει κανείς τα αιωνόβια πλατάνια, τα τρεχούμενα νερά, τις θαυμάσιες παραλίες και τις ονομαστές πηγές, με κορυφαία τη «βρύση της Αγάπης», στη συνοικία της Αφροδίτης.
Τόσο το Γκρίμποβο όσο και η συνοικία της Ψανής, μιας όμορφης παραλίας μήκους ενός χιλιομέτρου, με παραδοσιακά ταβερνάκια και φρέσκους μεζέδες, έχουν βραβευτεί από τη Γαλάζια Σημαία και χαρίζουν στον ταξιδιώτη ώρες δροσιάς στα καταγάλανα νερά τους και χαλάρωσης τις ώρες του περιπάτου.
Από τα πιο όμορφα, γραφικά και άκρως ερωτεύσιμα λιμάνια της χώρας είναι εκείνο της Ναυπάκτου. Είναι το σημείο συνάντησης των κατοίκων, εκεί που κάτω από τη σκιά των πλατάνων και με θέα τη θάλασσα, που κυκλώνουν τα ενετικά τείχη, χαλαρώνουν και μοιράζοντονται στιγμές ηρεμίας.



Μετά την απελευθέρωση της πόλης, το 1829, το λιμάνι της εξακολουθούσε να αποτελεί σημαντικό συγκοινωνιακό και εμπορικό κέντρο που έδινε ζωή και κίνηση στην πόλη. Από το λιμάνι γινόταν η μεταφορά με καΐκια προς την ακτή της Αχαΐας, τον Ψαθόπυργο και την Πάτρα. Επίσης, για πολλά χρόνια η συγκοινωνία με την πρωτεύουσα του νομού, το Μεσολόγγι, γινόταν με καΐκια από την Ναύπακτο στην Πάτρα, από εκεί στο Κρυονέρι-Γαλατά και συνέχεια μέσω ξηράς έφτανε κανείς στο Μεσολόγγι. Στις μέρες μας, το μικρό γραφικό λιμανάκι δέχεται καθημερινά, τους καλοκαιρινούς κυρίως μήνες, δεκάδες μικρά κρουαζιερόπλοια με ευρωπαίους εκδρομείς.
Χτισμένο στο χείλος της θάλασσας τον 15αι., «το Κάστρο της Ρούμελης», όπως ονομαζόταν, μοιάζει να θέλει να ενωθεί με τη βόρεια ακτή του Μοριά και το φρούριό του, αφού τα δυο Κάστρα αποτελούσαν για αιώνες τους ακοίμητους φρουρούς του Κορινθιακού κόλπου. Σήμερα, φιλοξενεί καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Στον ανατολικό πυργίσκο, στέκεται ο παλιός ναυτικός φάρος και το Φετιχιέ Τζαμί, του 1499, ενώ η εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα υπενθυμίζει την περίφημη ναυμαχία της Ναυπάκτου, το 1571. Στον δυτικό βραχίονα, δίπλα στα σιδερένια κανόνια που σημαδεύουν τη θάλασσα, βρίσκεται ο ανδριάντας του θρυλικού πυρπολητή, Γιώργου Ανεμογιάννη, καθώς και το άγαλμα του διάσημου ισπανού συγγραφέα, Μιγκέλ ντε Θερβάντες.



Το τέλειο «άλλοθι» για μια ολιγόωρη ανάπαυση αποτελούν οι γευστικοί πειρασμοί που περιμένουν στον πεζόδρομο του Στενοπάζαρου, εκεί που παλιά βρισκόταν η αγορά με τα ταβερνάκια που τιμούσαν δεόντως οι ντόπιοι και οι εργάτες του λιμανιού.
Οι λάτρεις του εναλλακτικού τουρισμού θα λατρέψουν και τη Ναύπακτο, μιας και οι ευκαιρίες που δίνει είναι αμέτρητες. Με βάρκες, Rafting και Canoe kayak ξεκινά η κατάβαση του Εύηνου, ενώ κανείς μπορεί να φτάσει σε αυτόν με πεζοπορία. Εφικτή είναι η αναρρίχηση και ορειβασία στη Βαράσοβα, το βουνό που ανεβαίνει κάθετα από τη θάλασσα μέχρι τα 900μ., και οι διαδρομές με τζιπ 4Χ4, που φέρνουν τον άνθρωπο σε άμεση επαφή με τη φύση, τη δράση και την περιπέτεια.
Τα Ρουμπάκια είναι ένα εξαιρετικής ομορφιάς δρυόδασος σε υψόμετρο 820μ, με τον χώρο να παρουσιάζει εξαιρετική βιοποικιλία και να είναι ιδανικός για παρατήρηση της φύσης, παρατήρηση πουλιών και περιβαλλοντική εκπαίδευση. Στον χώρο αυτόν, την πρώτη Κυριακή κάθε Ιουλίου, διοργανώνεται από τον Δήμο σε συνεργασία με τους κτηνοτρόφους και τους πολιτιστικούς συλλόγους η εκδήλωση «Πυληνίων Ποιμενικός Βίος». Πρόκειται για αναβίωση της πυλήνιας ποιμενικής ζωής με αναπαράσταση δρώμενων της παραδοσιακής ζωής (π.χ. παραδοσιακός γάμος). Η εκδήλωση διοργανώνεται με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση και κάθε χρόνο προσελκύει μεγάλο αριθμό επισκεπτών.



Ακόμα, σε υψόμετρο 1300μ. και περιτριγυρισμένο από πυκνό ελατόδασος, η Αγία Κυριακή είναι ένας εξαίρετος χώρος δασικής αναψυχής. Στην περιοχή έχει προσδιοριστεί ορεινός ποδηλατόδρομος, ενώ μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για ορειβατικές διαδρομές.
Σε μικρή απόσταση από την πόλη της Ναυπάκτου και ιδανική για road trip είναι η Ορεινή Ναυπακτία, ένας από τους πιο συναρπαστικούς ορεινούς προορισμούς της Ελλάδας. Τα πυκνά δάση, ο Εύηνος ποταμός και η Ευηνολίμνη, οι ρεματιές, οι πετρόκτιστες βρύσες με το τρεχούμενο νερό συνθέτουν ένα παραμυθένιο σκηνικό. Μέσα από μια μαγική διαδρομή στις κατάφυτες από βελανιδιές, έλατα, οξιές και καστανιές πλαγιές, θα αρχίσουν να ξεπροβάλλουν ένα ένα τα χωριά που κρέμονται πάνω από τις χαράδρες. Στις παραδοσιακές ψησταριές όλων των χωριών, κανείς θα γευτεί ντόπια εδέσματα, ενώ είναι σίγουρο ότι κάποιον πρόθυμο κάτοικο θα βρει στην πλατεία να του πει δυο λόγια για την ιστορία των πανέμορφων χωριών.

ellines.com 

Read More

Ο άγνωστος παράδεισος της Αιτωλοακαρνανίας

Ανακαλύψτε το μαγευτικό τοπίο στον Τρύφο

Είναι από τα μέρη εκείνα, που μόλις τα ανακαλύπτεις, αισθάνεσαι πως βρήκες τον επίγειο παράδεισο. Είναι ένα τοπίο εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς, με την εκκλησία του Άγιου Βάρβαρου και τους εντυπωσιακούς καταρράκτες με το παγωμένο νερό να περιμένουν τον επισκέπτη που θα βρεθεί στο Τρύφο, κοντά στην Αμφιλοχία στον δρόμο προς τη Βόνιτσα, για να τον ταξιδέψει με τις εικόνες που προσφέρει.
Η φύση στάθηκε γενναιόδωρη με το μέρος αυτό της Αιτωλοακαρνανίας, «προικίζοντας» την περιοχή με πυκνή βλάστηση και τους υπέροχους καταρράκτες και τις λιμνούλες, σαν ένα καλά κρυμμένο μυστικό μόνο για μυημένους. Οι περιηγητές θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν στιγμές χαλάρωσης και εγγύτητας με τη φύση πεζοπορώντας στο φαράγγι παράλληλα με την κοίτη του ποταμού.

Κοντά στον ναό του Άγιου Βάρβαρου, τοπικού αγίου της Ακαρνανίας που ήταν πειρατής κι έγινε ερημίτης, λέγεται πως ανάβλυζαν πηγές με νερό που γιάτρευε, το οποίο οι κάτοικοι ονόμασαν αγιονέρι.

newsbeast.gr

Read More

Περιήγηση στην ορεινή Ναυπακτία

Χωριά βυθισμένα στα έλατα. Ολόγυρα βουνά, ρεματιές, ποτάμια... Ενα τοπίο έτσι κι αλλιώς απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς που... απογειώνεται μόλις τα χιόνια πέσουν, σκεπάσουν τις στέγες και στολίσουν το σκηνικό με τα δώρα του χειμώνα!

Ξενοδοχεία και ξενώνες στην ορεινή Ναυπακτία

Tα παράλια του Κορινθιακού Κόλπου δεν απέχουν παρά μόλις 40 χιλιόμετρα από τον ατίθασο ορεινό κόσμο της Ναυπακτίας. Μικρή απόσταση θα έλεγε κανείς με πρώτη σκέψη, ικανή όμως να σου φέρει τα πάνω-κάτω, καθώς από το ήπιο κλίμα της ακτογραμμής μπορείς να βρεθείς μεμιάς στο ξέσπασμα του δριμύτερου χειμώνα! Χιονισμένες πλαγιές, χωριά που κρέμονται πάνω από χαράδρες, γάργαρα ποτάμια και συννεφιασμένες ακρώρειες συνθέτουν το σκηνικό αυτού του ιδιαίτερου τόπου εδώ, στα βουνά της Ναυπακτίας.

Οι δρόμοι που συνδέουν την πόλη της Ναυπάκτου με τις ορεινές κοινότητες είναι στο σύνολό τους πλέον ασφάλτινοι. Ωστόσο οι απανωτές στροφές παραμένουν πάντα επικίνδυνες, όπως και οι παγίδες στο οδόστρωμα, ειδικά όταν έχει πέσει χιόνι. Γι' αυτό σε αυτήν την οδική "ανάβαση" επιστρατεύστε όλη σας την προσοχή.

Αφήνουμε λοιπόν πίσω τη θάλασσα και την ιστορική καστροπολιτεία οδηγώντας προς την ανατολική έξοδο της πόλης και φθάνουμε εύκολα στο χωριό Κάτω Δάφνη όπου ο δρόμος διχάζεται. Μετά τη γέφυρα το αριστερό παρακλάδι κατευθύνεται προς το Σίμο, τον Πλάτανο και τα άλλα χωριά του Εύηνου ποταμού.
Εμείς συνεχίζουμε ευθεία όπως δείχνουν οι πινακίδες για Λιμνίτσα, Τερψιθέα, Ελατού, Ανω Χώρα. Δέκα χιλιόμετρα μετά από τη Ναύπακτο συναντάμε το χωριό Ευπάλιο απ' όπου ουσιαστικά ξεκινά η ανάβαση. Οι στροφές πληθαίνουν και γίνονται όλο και πιο ανηφορικές. Προσπερνάμε τη διασταύρωση για Ποτιδάνεια, τη γέφυρα του Μόρνου και τη διασταύρωση για Λιδορίκι και φτάνουμε στο ορεινό χωριό Λιμνίτσα (650 υψ.), το πρώτο της διαδρομής μας για την Ορεινή Ναυπακτία.
Στη συνέχεια ακολουθεί η Τερψιθέα με τις όμορφες εκκλησιές και τα τρεχούμενα νερά.

Προτάσεις Διαμονής
 

ΤΑ ΠΕΤΡΙΝΑ

Ο ξενώνας, "Τα Πέτρινα" της Άνω-Χώρας είναι μια ζεστή και όμορφη γωνιά στην αρχή του χωριού. Αποτελε...

Ανω Χώρα Ορεινής Ναυπακτία 

OSTRELLA ROOMS

Στο κέντρο του πανέμορφου Μύτικα βρίσκονται τα ενοικιαζόμενα δωμάτια Ostrella. Πρόκειται για πολυτελ...

Μύτικας Αιτωλοακαρνανίας 

Από εδώ και πάνω η όψη στο τοπίο πραγματικά αλλάζει καθώς εμφανίζονται τα πρώτα έλατα. Πίσω από τις κορφές των ψηλόκορμων δέντρων δεν θ' αργήσουν να ξεπροβάλλουν τα σπίτια της Ελατούς, ενός από τα παλαιότερα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας.

Η Ελατού είναι κτισμένη στις πυκνοδασωμένες πλαγιές του Κερασοβουνίου, γνωστό στους ντόπιους ως Ορος Ομάλια (1.694 υψ.)
Οι πρώτοι κάτοικοι κατέφυγαν εδώ πριν από την Επανάσταση του 1821 από τις ακτές και τον Μοριά για ν' αποφύγουν την τούρκικη καταπίεση.
Μέχρι το 1928 το παλιό όνομα του χωριού ήταν Ελετσού ή Ελετζού, πιθανόν σλάβικης προέλευσης που σημαίνει «τόπος ευήλιος». Στη θέση Παλαιοχώρι έχουν ανιχνευτεί υπολείμματα αρχαίων κτισμάτων αγνώστου -προς το παρόν- προέλευσης. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει η εκκλησία, αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος που κτίστηκε το1864 από Ηπειρώτες μαστόρους.
Ο ασφάλτινος δρόμος διασχίζει την Ελατού και συνεχίζει με αρκετές στροφές μέσα από μια διαδρομή μοναδικής φυσικής αξίας και απαράμιλλης ομορφιάς για τις γειτονιές της Ανω και Κάτω Χώρας.

Η Ανω Χώρα απλώνει τις γειτονιές της σε ύψος 1.100 μέτρων στη ράχη μιας δασωμένης ελατοπλαγιάς και σκαρφαλώνει έως το ύψωμα ενός απότομου και βραχώδους λόφου ενώ αντίκρυ ξεχωρίζει η ράχη του βουνού Σύρτα (ψηλότερη κορφή 1.460μ.)
Λίγο χαμηλότερα βρίσκεται η Κάτω Χώρα, ένα σαφώς πιο μικρό οικιστικό σύμπλεγμα. Τα δύο χωριά επικοινωνούν πλέον μεταξύ τους με καλό δρόμο.

Το παλιό όνομά της Ανω Χώρας ήταν Μεγάλη Λομποντίνα και ήταν το μεγαλύτερο από τα χωριά των Κραβάρων όπως ονομαζόταν η περιοχή επί τουρκοκρατίας. Ανάμεσα στα επαγγέλματα του κτηνοτρόφου, του υλοτόμου και του γεωργού, οι Κραβαρίτες ασκούσαν συστηματικά και αυτό της.. επαιτείας! Ζητιάνοι δηλαδή, όπως αναφέρει και στο γνωστό του μυθιστόρημα ο Καρκαβίτσας. Μάλιστα η φτώχεια τους οδήγησε να αναπτύξουν σε τέτοιον βαθμό την "τέχνη" τους, που χρησιμοποιούσαν ακόμα και τη δική τους συνθηματική γλώσσα, τα "Μπολιάρικα".
Με την πάροδο του χρόνου στήθηκε ένας ολόκληρος μύθος γύρω από αυτήν την ιδιαίτερη έφεση των Κραβαριτών στη ζητιανιά και τα σαράντα πέντε χωριά της ορεινής περιοχής τυλίχθηκαν στην αχλύ του θρύλου, της φαντασίας, αλλά και της... υπερβολής.

Στην πλατεία της Ανω Χώρας δεσπόζει ο ναός της Αγ. Παρασκευής με τα δύο καμπαναριά του και σε ελάχιστη απόσταση, μουσειακό είδος πια, το λεωφορείο της γραμμής, η παλιά Μercedes, που μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80 εκτελούσε το ηρωικό ταξίδι από τη Ναύπακτο για τα χωριά των Κραβάρων.
Σήμερα τόσο η Ελατού όσο και η Ανω Χώρα, καθώς διαθέτουν εξαιρετικούς ξενώνες και υποδομή για φαγητό, θεωρούνται, όχι άδικα, από τα πλέον δημοφιλή ορεινά τουριστικά θέρετρα της χώρας.

Διαδρομές στα δάση και τα βουνά
Mπόλικες είναι οι διαδρομές που μπορείτε να κάνετε χρησιμοποιώντας την Ελατού ή την Ανω Χώρα ως εφαλτήριο. Βέβαια έπειτα από χιονόπτωση, φρόνιμο θα ήταν ακόμη κι αν έχετε τετρακίνητο όχημα, να περιοριστείτε στους κεντρικούς ασφάλτινους δρόμους που εκχιονίζονται συχνά, για να μην μπλέξετε σε περιπέτειες.

• Ανω Χώρα - Αμπελακιώτισσα: Διασχίζουμε την Ανω Χώρα και στρίβουμε αριστερά όπως δείχνουν οι πινακίδες για Αμπελακιώτισσα. Ο δρόμος στο σύνολό του ασφάλτινος, περιηγείται μέσα από υπέροχα δάση, περνά τη γέφυρα του ποταμού Κάτσαλου και συνεχίζει ανηφορικά για την Αμπελακιώτισσα (παλιότερα Kοζίτσα). Συνολικά θα καλύψετε μια απόσταση 14 χιλιομέτρων.
  Αντίκρυ από τον οικισμό της Αμπελακιώτισσας, σε δασωμένο ύψωμα, συναντάμε το ομώνυμο μοναστήρι που έχει να διηγηθεί τη δική του ιστορία. Εδώ λοιπόν το 1455, βρέθηκε από ποιμένες η εικόνα της Θεοτόκου, κρεμασμένη σ' ένα δέντρο. Ο θρύλος θέλει να έρχεται από τα Αμπελάκια της Θεσσαλίας με θαυματουργό τρόπο. Οταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στη θεσσαλική πεδιάδα έκαψαν το εκεί μοναστήρι και πέταξαν το εικόνισμα στον Πηνειό.
  Το 1456 με τη συνδρομή των Αμπελακιωτών θεμελιώθηκε ο ναός, ενώ το 1469 δημιουργήθηκαν οι πρώτοι μοναστικοί πυρήνες. Το μοναστήρι λόγω των πλούσιων εκκλησιαστικών του κειμηλίων έχει χαρακτηριστεί ως "ιερά κιβωτός της Ναυπακτίας".
  
  Ερχόμενοι από Ανω Χώρα και πριν αρχίσουμε ν' ανηφορίζουμε για Αμπελακιώτισσα, θ' ακολουθήσουμε τον χωμάτινο δρόμο προς τα χωριά Πόδος και Χόμορη σε μια ενδιαφέρουσα διαδρομή μέσα από δάσος. Βέβαια οι εκατοντάδες επισκέπτες που συνωστίζονται στις γειτονιές της Ανω Χώρας σπάνια θα έρθουν μέχρι εδώ κι ας είναι και αυτά τα χωριά από τα πιο όμορφα της ορεινής Ναυπακτίας.
  Ετσι για την ιστορία, ν' αναφέρουμε πως η Χόμορη στα χρόνια της τουρκοκρατίας ήταν έδρα Επισκοπής και είχε δικό της ονομαστό σχολείο. Το γεροδεμένα πέτρινα κτίρια χτισμένα από σχιστόλιθο που ακόμη παλεύουν πεισματικά με τα γυρίσματα των καιρών, μαρτυρούν τις εποχές που πέρασαν.
  Στο χωριό Χόμορη (16 χλμ.) θα πατήσουμε άσφαλτο κι αν θέλουμε θα ανηφορίσουμε για Πλάτανο ή θα στραφούμε βόρεια για Χάνι Λιόλιου και θα συνεχίσουμε κατηφορίζοντας τον ασφάλτινο δρόμο για την Ευηνολίμνη.
• Ανω Χώρα - Κρυονέρια: Ετσι όπως θα έρχεστε από Ελατού, φθάνοντας στην Ανω Χώρα, μπορείτε να συνεχίσετε ευθεία όπως δείχνουν οι ταμπέλες για Κρυονέρια. Ο δρόμος σχετικά στενός με άφθονα ζιγκ- ζαγκ ελίσσεται μέσα από αρχέγονα ελατοδάση, όμως χρειάζεται προσοχή έπειτα από χιονόπτωση, παρότι εκχιονίζεται συχνά.
  Τα Κρυονέρια (παλιότερη ονομασία Κουτολίστια) είναι ένα όμορφο χωριό, κτισμένο σε ύψος 1.100 μέτρων στη βόρεια πλαγιά του όρους Φτερόπυργο, σε προνομιακό σημείο που προσφέρει την καλύτερη ίσως θέα σε όλη την περιοχή.
  Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήρθαν εδώ στις αρχές του 19ου αιώνα από την περιοχή της Σπερχειάδας, κατατρεγμένοι από τον Τούρκο αγά. Εδώ, εκτός από 1-2 καφενεία που τον χειμώνα κλείνουν και αυτά, δεν θα βρείτε κάποια άλλη υποδομή.
• Πανέμορφη είναι η διαδρομή Κρυονέρια - Περδικόβρυση (χωματόδρομος υπό ασφαλτόστρωση, 11 χιλιόμετρα). Από Περδικόβρυση (παλιότερα Σινίστα) ασφάλτινος πλέον δρόμος οδηγεί στη νεότευκτη λίμνη του Εύηνου (δυτικά) ή στην Αρτοτίνα και το Λιδορίκι (ανατολικά).
  Επίσης στην Περδικόβρυση μπορείτε να έρθετε και από Αμπελακιώτισσα (16 χλμ.), μια διαδρομή με πολλές και δύσκολες στροφές, βατή μόνο με 4Χ4 και μόνο για λίγους μήνες το καλοκαίρι (στη θέση Ράχη Τσεκούρα υψόμ. 1.450 τα χιόνια μένουν μέχρι το Μάη).

Ακολουθώντας το ποτάμι: Ερχόμενοι από Ναύπακτο αν θέλετε να γλιτώσετε χιλιόμετρα και παράλληλα να απολαύσετε μια υπέροχη διαδρομή δίπλα στο ποτάμι, θα ακολουθήσετε τον αγροτικό δρόμο που θα δείτε δεξιά σας, εκατό μέτρα μόλις περάσετε τη διασταύρωση για Λιδορίκι.
Αν έχετε όχημα 4Χ4 ακολουθήστε τον άφοβα καθώς ο δρόμος έχει πρόσφατα καθαριστεί και οι ντόπιοι τον χρησιμοποιούν συχνά. Μετά 9 χλμ. πορείας θα βγείτε στον κεντρικό δρόμο που οδηγεί από την Τερψιθέα στην Ελατού.

Το μονοπάτι του Κάκαβου
Είναι γνωστό και σαν «μονοπάτι του Ηρακλή» γιατί σύμφωνα με τη μυθολογία αυτό χρησιμοποίησε ο ημίθεος για να πάει από την Πελοπόννησο στην πόλη Πλεύρωνα της Αιτωλίας. Συνδέει τα χωριά Ανω Χώρα και Αμπελακιώτισσα περνώντας μέσα από την πανέμορφη χαράδρα την οποία διατρέχει ο ποταμός Κάκαβος.
Το μονοπάτι δεν συντηρείται σωστά, ωστόσο για τον έμπειρο πεζοπόρο παραμένει εξαιρετικά ενδιαφέρον. Σχετικά πιο βατό είναι το πρώτο τμήμα από Ανω Χώρα μέχρι το ποτάμι και το πέτρινο γεφύρι (διάρκεια 90 λεπτά). Πληροφορίες και σχετικές οδηγίες θα σας δώσουν στα ξενοδοχεία της Ανω Χώρας.

Η Σχολή της Μεγάλης Λομποτίνας
Αν και δεν υπάρχουν σαφείς αναφορές είναι βέβαιο ότι ήδη από τον 18ο αιώνα, λειτουργούσε στη Μεγάλη Λομποτίνα (Ανω Χώρα) Σχολή όπου δάσκαλος ήταν ο περίφημος Ηπειρώτης ιερομόναχος Ανανίας Δερβισιάνος και ένας από τους μαθητές του ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός.
Τη σχολή την είχαν υπό την επίβλεψή τους ισχυρές κραβαρίτικες οικογένειες όπως αυτή των Καναβαίων, των Χρυσοβέργηδων, των Σωτηροπουλαίων που διατηρούσαν άριστες διασυνδέσεις με την «Υψηλή Πύλη».

Αρχαίοι Αποδοτοί
Κάτοικοι της Ορεινής Ναυπακτίας ήταν οι Αποδοτοί, συγγενικό φύλο των Αιτωλών. Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα των αρχαίων Αποδοτών ήταν το Αιγίτιο που πιθανόν να βρισκόταν στις παρυφές του όρους Κόρακα. Η πόλη σύμφωνα με τον Θουκυδίδη καταλήφθηκε από τους Αθηναίους με στρατηγό τον γνωστό ρήτορα Δημοσθένη το 426 π.Χ.

Λαογραφικό Μουσείο Τερψιθέας
Στο παλιό Δημοτικό Σχολείο του χωριού λειτουργεί το Λαογραφικό Μουσείο όπου εκτός από τα πολλά εργαλεία καθημερινής χρήσης έχουν οργανωθεί «εκκλησιαστική γωνιά», «σχολική γωνιά», «γωνιά των παντοπωλείων». Το μουσείο βρίσκεται δίπλα στην πλατεία της Τερψιθέας.

Πηγή: Εθνος - Θοδωρής Αθανασιάδης

Διαμονή
Για τη διαμονή σας στην Αιτωλοακαρνανία, την ορεινή Ναυπακτία και τις άλλες περιοχές του νομού, μπορείτε να κλείσετε δωμάτιο σε κάποιο από τα ξενοδοχεία ή ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Στην Ανω Χώρα Ναυπακτίας, τον Πλάτανο Ναυπακτίας, καθώς και στις άλλες περιοχές του νομού Αιτωλοακαρνανίας και της ορεινής Ναυπακτίας, υπάρχουν ξενοδοχεία, ξενώνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, επιπλωμένα διαμερίσματα και studios, διαφόρων κατηγοριών και τύπων, που μπορούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των επισκεπτών, για μια ευχάριστη και απολαυστική παραμονή.
Θα βρείτε υπέροχα ξενοδοχεία, ξενώνες, βίλλες, κατοικίες και προσεγμένα ενοικιαζόμενα δωμάτια, όλων των κατηγοριών και με ποικιλία τιμών.

Χρήσιμα

Χρήσιμα τηλέφωνα

Πρόσβαση - Μετακινήσεις

Πρόσβαση - Μετακινήσεις
Οδικώς:
Η πρόσβαση στην Αιτωλοακαρνανία είναι εύκολη και μπορεί να γίνει με τη χρήση αυτοκινήτου μέσω του υπάρχοντος οδικού δικτύου.
Ο καλύτερος τρόπος να εξερευνήσετε και να περιπλανηθείτε στην Αιτωλοακαρνανία με τις πολλές φυσικές ομορφιές και τα σημαντικά αξιοθέατα, είναι να διαθέτετε δικό σας μεταφορικό μέσο.
Αξίζει τον κόπο να επισκεφθείτε μέρη που δεν φθάνουν οι τοπικές συγκοινωνίες και οι οργανωμένες εκδρομές.

Ενδεικτικές αποστάσεις και διαδρομές από την Ναύπακτο:
Ανω Χώρα: 52,2 χλμ.
Αμπελακιώτισσα: 58 χλμ.
Αθήνα: 220 χλμ.
Θεσσαλονίκη: 467 χλμ.
Πάτρα: 25,1 χλμ.
Ιωάννινα: 222 χλμ.
Πρέβεζα: 164 χλμ.

Με λεωφορείο:
Υπεραστικά λεωφορεία του ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας   εξυπηρετούν με τακτικά δρομολόγια τη σύνδεση των κυριώτερων και μεγαλύτερων πόλεων του νομού, με την Αθήνα και τις πρωτεύουσες άλλων νομών.
Ακόμη υπάρχει τακτική σύνδεση των περιοχών, χωριών και οικισμών του νομού.

Η περιοχή Αγρινίου διαθέτει καλό οδικό δίκτυο μέσω του οποίου εξυπηρετούνται συγκοινωνιακά όλα τα χωριά και οι οικισμοί.
Στην πόλη του Αγρινίου δρομολόγια εκτελεί το αστικό ΚΤΕΛ τηλ. 26410.57.851.

Δείτε ακόμη:

Αιτωλοακαρνανία: Πρόσβαση, Χρήσιμες πληροφορίες, Μετακινήσεις

Διασκέδαση
Για την διασκέδασή σας στην Αιτωλοακαρνανία θα βρείτε αρκετές επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης (εστιατόρια, ταβέρνες, καφέ, club κλπ.), με άριστη εξυπηρέτηση και ποικιλία προϊόντων και υπηρεσιών, που θα δικαιώσουν την όποια επιλογή σας.
Ο νομός Αιτωλοακαρνανίας, διαθέτει δεκάδες χώρους εστίασης, παραδοσιακούς, λιτούς αλλά και πολυτελείς όπου μπορείτε να γευθείτε ότι φαγητό επιθυμείτε.

  Google Map
 hotelsline.com
περισσότερα για την ορεινή Ναυπακτία

Read More

Ορεινή Ναυπακτία

Στα ορεινά του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, στα σύνορα με τη Φωκίδα, η περιοχή της Ορεινής Nαυπακτίας, ή Kράβαρα όπως λεγόταν παλαιότερα, είναι ένας συναρπαστικός ορεινός προορισμός που κρατιέται μακριά από το μαζικό τουρισμό και προσφέρεται για φυσιολάτρες.

Ανάμεσα στις νότιες απολήξεις της Πίνδου, την Οξιά, το Παναιτωλικό και τα Βαρδούσια, έχοντας στα νότια τον Μόρνο, τον Εύηνο και τον παραπόταμό του Κότσαλο, περιλαμβάνει περισσότερα από 45 χωριά που κρέμονται σαν αετοφωλιές ανάμεσα σε ατελείωτα δάση από έλατα, καρυδιές, οξιές και λόγγους με καστανιές. 

Τα μονοπάτια που συνέδεαν τα χωριά είναι ακόμη βατά και περνούν μέσα από ρεματιές και μαγικά τοπία, οι δασικοί δρόμοι σε φέρνουν στην καρδιά των βουνών και η διαδρομή γύρω από την Ευηνολίμνη κόβει την ανάσα. 

Το ενδιαφέρον συγκεντρώνεται σήμερα από άποψη τουριστικών υποδομών, οι οποίες αρχίζουν σιγά-σιγά να αναπτύσσονται, στον Δήμο Aποδοτίας με επίκεντρο την Άνω Χώρα. 

Από την Άνω και την Κάτω Χώρα (Μεγάλη και Μικρή Λομποτινά) μέχρι την Αμπελακιώτισσα (Κοζίτσα), τον Πόδο, τον Πλάτανο (Βονόρτα) και την Περδικόβρυση (Σινίστα), για να αναφέρουμε μόνο μερικά χωριά, τα Άνω Κραβαροχώρια μπορούν να αποτελέσουν τον κύριο κορμό μιας γοητευτικής περιήγησης. 

Ανάμεσά τους, τα Ευηνοχώρια αποκτούν νέα ζωή με τη δημιουργία του φράγματος του Ευήνου: Άγιος Δημήτριος, Νεοχώρι, Αράχοβα, Κλεπά, Περδικόβρυση βλέπουν στην πανέμορφη τεχνητή λίμνη. 

Η Ορεινή Ναυπακτία συγκεντρώνει κυρίως επισκέπτες που αναζητούν χαμηλών τόνων διακοπές με διάθεση περιήγησης που δεν φοβούνται τα χιλιόμετρα. Γι’ αυτό και οι μικροί απλοί προσωπικοί ξενώνες, όλοι πετρόχτιστοι και μες στο πράσινο, είναι ο κανόνας στην περιοχή, με μετρημένα τα πιο πολυτελή ξενοδοχεία. 

Η περιοχή προσφέρεται και για εναλλακτικές δραστηριότητες: πεζοπορία, ράφτινγκ, mountain bike, διαδρομές με 4x4. Τα μονοπάτια που συνέδεαν κάποτε τα χωριά είναι ακόμη βατά και οδηγούν μέσα από ρεματιές σε απίστευτα τοπία. 

Σχετικές πληροφορίες θα πάρετε από την Άνω Χώρα, απ’ όπου αρχίζει και το Φαράγγι του Κάκαβου με το πέτρινο γεφύρι, ένα από τα πιο διάσημα μονοπάτια της περιοχής.Πότε να πάτε Αν θέλετε να εξερευνήσετε σε βάθος την περιοχή, αποφύγετε το χειμώνα που οι δρόμοι συχνά παγώνουν και γίνονται πιο επικίνδυνοι (απαραίτητο το 4x4). Την άνοιξη και το καλοκαίρι με συμβατικό αυτοκίνητο και προσεκτική οδήγηση θα είστε μια χαρά. Αυτές είναι και οι εποχές για να περπατήσετε την ορεινή Ναυπακτία μέσα από μονοπάτια που ένωναν παλιά τα χωριά. 

Εντυπωσιασμένος από μια φύση που προκαλεί δέος και μια παραδοσιακή κουζίνα που αξίζει με το παραπάνω τη δοκιμή επιστρέφει ο επισκέπτης από την Ορεινή Ναυπακτία. Τώρα που οι φουφούδες ετοιμάζονται να ανάψουν και οι γιορ­τές κάστανου ξεκινάνε σας την συστήνουμε ανεπιφύλακτα για τις πρώτες φθινοπωρινές εξορμήσεις.

Τα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας πνίγονται στο πράσινο

Γυρίζοντας από μια τριήμερη εξόρμηση στα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας (τα Κράβαρα δηλαδή, για όσους έχουν ακούσει τη συγκεκριμένη λέξη χωρίς να ξέρουν ακριβώς σε τι αναφέρεται), ρώτησα αρκετούς φίλους με σκοπό να μάθω τι γνωρίζουν για την περιοχή. Διαπίστωσα λοιπόν ότι οι περισσότεροι μεν γνωρίζουν τη Ναύπακτο και τις γειτονικές παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά η Ορεινή­ Ναυπακτία, ένας από τους πιο όμορφους προορισμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας, την οποία εμείς εδώ στο «αθηνόραμα» έχουμε «περπατήσει» πολλές φορές, παραμένει σχετικά άγνωστη.

Το rafting στον Εύηνο ανεβάζει την αδρεναλίνη των επισκεπτών

Ανάμεσα στις νότιες απολήξεις της Πίνδου, την Οξιά, το Παναιτωλικό και τα Βαρδούσια, έχοντας στα νότια τον Μόρνο, τον Εύηνο και τον παραπόταμό του Κότσαλο, περιλαμβάνει πάνω από 45 χωριά που κρέμονται σαν αετοφωλιές ανάμεσα σε ατελείωτα δάση από έλατα, καρυδιές, οξιές και λόγγους με καστανιές. Χωρίς να μακρηγορήσω ιδιαίτερα, θα αναφερθώ στα πιο χαρακτηριστικά, ξεκινώντας από το κεφαλοχώρι της Άνω Χώρας: η Μεγάλη Λομποτινά (όπως ονομαζόταν παλιότερα) είναι το πιο αναπτυγμένο τουριστικά χωριό της περιοχής. Είναι αμφιθεατρικά χτισμένη σε μια πλαγιά των Βαρδουσίων και το πλακόστρωτο κέντρο της με την αγορά και το μητροπολιτικό ναό της Αγίας Παρασκευής ατενίζει τις απέναντι βουνοκορφές από υψόμετρο 1.030 μ.

Η Κάτω Χώρα ή Μικρή Λομποτινά είναι μια «γειτονιά» της Άνω Χώρας τριγυρισμένη από βουνά και πνιγμένη στο πράσινο και στα τρεχούμενα νερά. Στη Λιμνίτσα αξίζει η βόλτα στην όμορφη πλατεία του χωριού με την πέτρινη βρύση και τον υπεραιωνόβιο πλάτανο, ενώ στην Τερψιθέα τα αμφιθεατρικά χτισμένα πέτρινα σπίτια βλέπουν μέχρι το Παναχαϊκό της Πελοποννήσου και τον Κορινθιακό. Αναζητήστε ακόμη τη χωμένη στο ελατόδασος Ελατού, τα Κρυονέρια με την πανοραμική θέα και την Αμπελακιώτισσα, ανάμεσα στα βουνά Τσεκούρα και Αϊ-Λιας, με το ομώνυμο μοναστήρι, όπου φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, η οποία έφτασε εδώ από τα Αμπελάκια το 1457. Ανάμεσά τους τα Ευηνοχώρια, αποκτούν νέα ζωή με τη δημιουργία του φράγματος του Ευήνου: Άγιος Δημήτριος, Νεοχώρι, Αράχοβα, Κλεπά, Περδικόβρυση βλέπουν στην πανέμορφη τεχνητή λίμνη.

Ξεκινώντας από την Άνω Χώρα, οι γιορτές κάστανου απλώνονται τον Οκτώβριο στο βουνό

Η Ορεινή Ναυπακτία θα σας γοητεύσει αν αγαπάτε τις χαμηλών τόνων αποδράσεις, έχετε ­διάθεση περιήγησης και δεν σας τρομάζουν τα χιλιόμετρα. Πεζοπορία, ράφτινγκ, mountain bike και διαδρομές με 4x4 περιμένουν τους λάτρεις της αδρεναλίνης, χαλάρωση, περίπατοι, φαγητό και τσιπουροκαταστάσεις κάτω από τα πλατάνια εκείνους που θέλουν να ξεφύγουν από τους φρενήρεις ρυθμούς της καθημερινότητας. Αυτή η εποχή ταιριάζει πολύ στην περιοχή, διότι αργότερα –με τη βαρυχειμωνιά– το βουνό γίνεται πιο άγριο και οι δρόμοι είναι συχνά απροσπέλαστοι. Ο δε Οκτώβριος που πλησιάζει δίνει παραδοσιακά το έναυσμα για να ανάψουν οι φουφούδες σε πολλά χωριά, όπου γιορτάζει το κάστανο.

Πρώτο σέρνει, όπως πάντα, το χορό των γιορτών κάστανου το «Crystal Mountain», το «καλό ξενοδοχείο» της Ορεινής Ναυπακτίας, που έβαλε την Άνω Χώρα στον τουριστικό χάρτη. Το σαββατοκύριακο 6-8/10 το πρόγραμμα περιλαμβάνει από καστανομαζέματα στο δάσος του ξενοδοχείου, άφθονο τσίπουρο και ζεστή καστανόσουπα μέχρι βόλτες με άλογα για τους μικρούς επισκέπτες και jazz & swing συναυλία κάτω από τις καστανιές, ενώ εξίσου ενδιαφέροντα προβλέπονται και τα δύο επόμενα (13-15, 20-22/10), με τη Γιορτή Κάστανου και Τσίπουρου και τη Γιορτή του Φθινοπώρου αντίστοιχα.

Το «Omalia Village» στρέφει τους προβολείς στο χωριό Κρυονέρια

Οι μικροί και απλοί προσωπικοί ξενώνες, όλοι πετρόχτιστοι και μες στο πράσινο, είναι ο κανόνας στην περιοχή, με μετρημένα τα πιο πολυτελή ξενοδοχεία. Με αυτό ως δεδομένο, μία από τις πιο καινούργιες και αξιόλογες επιλογές διαμονής στην περιοχή είναι το «Omalia Village», στα Κρυονέρια. Χτισμένο σε μια πλαγιά στην άκρη της χαράδρας, το συγκρότημα δανείζεται το όνομά του από το οροπέδιο της Ομάλιας, το οποίο εκτείνεται στα βορειοανατολικά, ανάμεσα στα χωριά Ελατόβρυση, Ελατού και Γρηγόρια. Αποτελείται από 18 διαμερίσματα μοιρασμένα σε 9 πέτρινα σπίτια, όλα πλήρως εξοπλισμένα, με λειτουργική κουζίνα και διακόσμηση που συνδυάζει παραδοσιακά και country style στοιχεία και φιλοξενούν 2-5 άτομα. Στο κεντρικό κτίριο βρίσκονται το εστιατόριο και το café αλλά και γυμναστήριο. Διαθέτει ακόμη παιδότοπο, παιδική χαρά, εξωτερική θερμαινόμενη πισίνα και ποδήλατα.

Στις ταβέρνες της Ορεινής Ναυπακτίας το κρέας έχει την τιμητική του

Για να σας δώσω μια μικρή εικόνα από το γευστικό ενδιαφέρον της περιοχής, θα σας μιλήσω για δύο νησίδες παραδοσιακών γεύσεων και (κυριολεκτικά) σπιτικής κουζίνας που πολύ δύσκολα συναντάς πια. Πρώτη και πιο μακρινή στάση στο μικρό χωριό Περδικόβρυση, λίγα χιλιό­μετρα πριν από την τεχνητή λίμνη του ποταμού Εύηνου. Εκεί, στην κύρια ταβέρνα του χωριού, την «Ταβέρνα της Μαρίας» (6986609913), η ιδιοκτήτρια, μαγείρισσα και ψυχή της επιχείρησης ξεδιπλώνει μια βεντάλια απλών, γευστικών παραδοσιακών πιάτων που σίγουρα αξίζει τη μετακίνηση.

Με δικό τους μποστάνι, κατσίκια, πουλερικά και χοιρινά, κυρίως όμως χάρη στη μαγειρική τέχνη της Μαρίας, προτείνουν απλά πιάτα, που χαρίζουν απόλαυση σπιτικού φαγητού βγαλμένου από τα χέρια μιας μαστόρισσας νοικοκυράς. Στην επίσκεψή μου δοκίμασα αλανιάρη κόκορα κοκκινιστό, λεμονάτο κατσικάκι, σπιτικό λουκάνικο, κατσικίσιο τυρί και αρκετά άλλα. Παρότι η απόσταση μέχρι την Περδικόβρυση δεν είναι ευκαταφρόνητη (περίπου 65 χλμ.), η Μαρία Λουκοπούλου και το φαγητό που προτείνει θα ξυπνήσουν μέσα σας νοσταλγικές αναμνήσεις μιας άλλης εποχής. Είναι, βέβαια, προφανές ότι η ταβέρνα δεν έχει κατάλογο και για τα πιάτα που δεν είναι της ώρας κάνει κάθε μέρα τη δική της έκπληξη. Μπορείτε φυσικά, αν θέλετε, να τηλεφωνήσετε και να της ζητήσετε να μαγειρέψει ειδικά για εσάς και την παρέα σας.

Πιο κοντά στη Ναύπακτο (35-40 χλμ.), στο χωριό Λιμνίτσα, η Τασία Μπέκα, ιδιοκτήτρια και αρχόντισσα της κουζίνας στην ταβέρνα «Το Τζάκι» σας περιμένει με την ανάλογη πρόταση, η οποία περιλαμβάνει μαγειρευτά, πίτες και ντόπια κρέατα (γίδες, ζυγούρι αλλά και κατσικάκι ή μοσχάρι) μαγειρευτά ή στα κάρβουνα. Η ενδιαφέρουσα μακαρονόπιτα, το πολύ καλό ντόπιο μοσχαράκι με χυλοπίτες, τα παϊδάκια και τα χειροποίητα γλυκά (από κουταλιού μέχρι ταψιού) θα σας πείσουν ότι η βόλτα άξιζε πραγματικά τον κόπο.

Διονύσης Κούκης dkoukis@athinorama.gr

περισσότερες πληροφορίες και προτάσεις διαμονής εδώ

athinorama.gr

Read More

Η μοναδική παραλία Σκρόφες στον Λούρο Αιτ/νιας

Στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας βρίσκονται μια σειρά από μικρές παραλίες γνωστές ως Σκρόφες (ή Παλιοπόταμος).
Οι Σκρόφες είναι ένα σύνολο από μικρές παραλίες και κολπίσκους, στη συντριπτική πλειοψηφία τους με άμμο και όλες με πανέμορφα γαλανά νερά.
Η πρόσβαση γίνεται μέσω χωματόδρομου και αποτελούν ιδανική επιλογή για όποιον θέλει να απολαύσει το μπάνιο του μακριά από τις «κοσμικές» παραλίες, μέσα στη φύση.
Λίγο πριν φτάσετε στο Λούρο υπάρχει στα δεξιά μας ένας χωματόδρομος,που μας οδηγεί στην παραλία.
Γεωγραφικό πλάτος 38°18'0.47″Β
Γεωγραφικό μήκος 21°9'29.43″Α
Δείτε το χαρακτηριστικό βίντεο του Ανδρέα Κουτσοθανάση:

news.gr 

Read More

Κάστρο Ναυπάκτου

Ένα από τα πιο όμορφα και καλοφτιαγμένα κάστρα στην Ελλάδα στο οποίο συνδυάζονται με μοναδικό τρόπο η ισχυρή ορεινή ακρόπολη, η οχύρωση της πόλης και το χαρακτηριστικό λιμενόκαστρο.

Το Κάστρο της Ναυπάκτου είναι ένα από τα πλέον καλοδιατηρημένα παραδείγματα φρουριακής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα και ένα από τα ωραιότερα κάστρα στην Ευρώπη.

Χτισμένο στον λόφο πάνω απ’ την πόλη, το Κάστρο της Ναυπάκτου δελέασε κάθε τύπου και διαθέσεων λαούς να το αποκτήσουν. Έλληνες, Τούρκοι, Ενετοί, Άγγλοι, πειρατές κ.α. το χρησιμοποίησαν σαν ορμητήριό τους, βάζοντας ο καθένας και τη δική του σφραγίδα στην σημερινή εικόνα.

Τη σημερινή του μορφή την οφείλει στους Ενετούς .Η Ναύπακτος είχε μεγάλη στρατηγική σημασία για τη Βενετία και κατά την πρώτη περίοδο της Ενετοκρατίας (1407-1499) προσπάθησαν να την προστατέψουν από τους προελαύνοντες Οθωμανούς χτίζοντας ισχυρό κάστρο.

Το Κάστρο βρίσκεται στην κορυφή του λόφου που δεσπόζει στη πόλη. Στα Δυτικά αυτής σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρων. Ο λόφος αυτός έχει σχήμα πυραμίδας. Οι μεγαλοπρεπείς οχυρώσεις της Ναυπάκτου που έγιναν σε πολλές διαφορετικές κατασκευαστικές φάσεις, κλιμακώνονται από την αρχαιότητα έως και την τουρκοκρατία Παρά τις καταστροφές και φθορές που έχουν υποστεί αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά και καλοδιατηρημένα παραδείγματα φρουριακής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα.
 
Το Κάστρο της Ναυπάκτου βρίσκεται τη θέση της αρχαίας ακρόπολης. Αρχικά το κατείχαν οι Λοκροί. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο ήταν η σημαντικότερη ναυτική βάση των Αθηναίων. Το 191 π.Χ. κατελήφθη από τους Ρωμαίους. Το 553 μ.Χ. η Ναύπακτος καταστράφηκε από σεισμό.
Από τον 8ο μ.Χ. αιώνα έγινε πρωτεύουσα του Ε' θέματος. Ως το 1204 βρισκόταν υπό την βυζαντινή κυριαρχία (με την ονομασία «Έπαχτος»).
Το 1204, στη μοιρασιά που ακολούθησε την πτώση της Κωνσταντινούπολης, η Ναύπακτος παραχωρήθηκε στους Ενετούς. Το 1210 ο Μιχαήλ Άγγελος Κομνηνός την περιέλαβε στις κτήσεις του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Το 1294 δόθηκε προίκα στο Φίλιππο Ανδηγαυό (πρίγκιπα του Τάραντος) και το 1360 καταλήφθηκε από τον Αλβανό ηγεμόνα Γκίνο Μπούα Σπάτα.
Από το 1407 έως το 1499 διήρκεσε η Α' Ενετοκρατία ενώ ως το 1687 ήταν υπό Τουρκική κυριαρχία. Από το 1687 έως το 1699 ήταν η περίοδος της Β' Ενετοκρατίας για να ακολουθήσει η Τουρκική κατάκτηση ως το 1829.
Στις 18 Απριλίου 1829, απελευθερώθηκε οριστικά από τους Τούρκους, όταν ο Ανδρέας Μιαούλης απέκλεισε το λιμάνι της πόλης και ανάγκασε τους Τούρκους να παραδώσουν το φρούριο. Φεύγοντας οι κατακτητές, άφησαν πίσω τους ελάχιστες οικογένειες Ελλήνων οι οποίες, μάλιστα, ήρθαν σε αντιπαράθεση με τις Σουλιώτικες οικογένειες (Μποτσαραίοι, Τζαβελαίοι κλπ), στις οποίες το νεοσύστατο ελληνικό κράτος είχε παραχωρήσει τα τουρκικά αρχοντικά, ως αντιστάθμισμα για την προσφορά τους στον Αγώνα.

Ποία ήταν η μορφή του κάστρου στους αρχαίους χρόνους δεν μπορούμε με ακρίβεια να ξέρουμε. Είναι βέβαιο όμως ότι υπήρχαν τα τείχη. Υπολείμματα αρχαίων τειχών βρίσκονται και σήμερα κατά τη μεριά της θάλασσας και στη δυτική πλευρά. Το πιθανότερο είναι το κάστρο να μην είχε τη σημερινή του μορφή με τα πέντε διαζώματα. Αυτή τη μορφή την έλαβε κυρίως κατά τη βενετική κυριαρχία.
Η κορυφή του λόφου περικλείεται από κυκλικό τείχος διαμέτρου 100 μέτρων.
Δύο βραχίονες που ακολουθούν την κλίση του εδάφους, κατεβαίνουν από την κορυφή του λόφου, ο ένας ανατολικά και ο άλλος δυτικά και κοντά στη θάλασσα κάμπτονται και κλείνουν την είσοδο του λιμανιού. Τέσσερα εγκάρσια τείχη ενώνουν τους δύο αυτούς βραχίονες και σχηματίζουν πέντε διαζώματα. Η οχύρωση στο Κάστρο της Ναυπάκτου ενισχύεται με πύργους κυκλικούς και τετράγωνους.
 
Η θέα από το Κάστρο της Ναυπάκτου είναι υπέροχη καθώς αντικρίζει όλη την είσοδο του Κορινθιακού κόλπου. Και με τονεξαιρετικό νυχτερινό φωτισμό της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου η θέα του κάστρου γίνεται μοναδική.
Το κάστρο είναι ένα από τα ελάχιστα μέρη στην Ελλάδα όπου μπορεί να συναντήσει κανείς κάτι πολύ συνηθισμένο σε πάρκα του εξωτερικού: σκιουράκια που είναι πολύ εξοικειωμένα με την ανθρώπινη παρουσία.

πηγη 

Read More

Αιτωλικό - Η μικρή «Βενετία» της Ελλάδας

Πολλοί το χαρακτηρίζουν ως μια «Βενετία» της Ελλάδας και έχουν το λόγο τους... Πρόκειται για μια πόλη ανεπτυγμένη σ’ ένα μικρό νησάκι ριζωμένο στο νερό περίπου στο μέσον της λιμνοθάλασσας Αιτωλικού-Μεσολογγίου, δέκα περίπου χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μεσολογγίου. Εκεί στη μέση της λιμνοθάλασσας, το νησάκι ενώνεται ανατολικά και δυτικά με δύο γέφυρες 300 μέτρων με την εικόνα του από ψηλά να είναι πολύ εντυπωσιακή.

Μάλιστα, τα γεφύρια έχουν αναγνωριστεί ως ιστορικά και διατηρητέα μνημεία που χρειάζονται ειδική κρατική προστασία, διότι παρουσιάζουν ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό και ιστορικό ενδιαφέρον. Λέγεται ότι το Αιτωλικό παλιά αποτελείτο από μερικά νησάκια που βρίσκονταν στην μέση της λιμνοθάλασσας και οι ψαράδες κάτοικοι τα είχαν ενώσει με ξύλινα γεφυράκια. Με την πάροδο του χρόνου αυτά τα νησάκια ενώθηκαν δημιουργώντας το πρώτο ενιαίο νησί.

Το Αιτωλικό περιβάλλεται από υγροβιότοπους στους οποίους φιλοξενείται μια τεράστια ποικιλία μορφών ζωής όντας μέσα σε ένα μοναδικό και σπάνιο οικοσύστημα. Μεγάλοι πληθυσμοί ψαριών μπορούν να συναντηθούν στη λιμνοθάλασσα, ενώ αποτελεί καταφύγιο για περισσότερα από 250 διαφορετικά είδη πουλιών, στα οποία μάλιστα περιλαμβάνονται πολλά σπάνια και απειλούμενα με εξαφάνιση. Μάλιστα, γι αυτό το λόγο η περιοχή ενδείκνυται και για παρατήρηση πουλιών για τους λάτρεις αυτού του χόμπι. Στο Αιτωλικό θα συναντήσει κανείς έναν συνδυασμό απλότητας, ομορφιάς και αρμονίας που θα γεμίσει τον επισκέπτη με συναισθήματα γαλήνης.

Αν δει κανείς το Αιτωλικό από ψηλά θα καταλάβει για ποιο λόγο χαρακτηρίζεται ως μικρή «Βενετία» της Ελλάδας με την εικόνα να μοιάζει πραγματικά με ζωγραφιά ή καρτ ποστάλ. Έχει μια ιδιαίτερη, εντυπωσιακή και όμορφη ακτογραμμή και η παρατήρησή της από ψηλά δίνει μια πιο ξεκάθαρη εικόνα. Εκτός όμως από την βιοποικιλότητα το Αιτωλικό έχει και μια πλούσια ιστορία. Προέβαλε ιδιαίτερη αντίσταση όταν το πολιορκούσαν για 70 μέρες από το Σεπτέμβριο ως το Νοέμβριο του 1823 οι Τούρκοι. Επιπλέον η δίκη του Καραΐσκάκη έγινε στο Αιτωλικό στην εκκλησία της Παναγίας την 1 Απριλίου του 1824.

Το ταξίδι στο Αιτωλικό αποτελεί μια γνωριμία με μια ιδιαίτερη, γραφική περιοχή πολύ διαφορετική από άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Δείτε τις φωτογραφίες του Αιτωλικού από ψηλά:



πηγη

Read More